Yaşadığımız Dünyada her yıl yaklaşık 400 milyon ton plastik üretiliyor ve bu miktarın 2050'ye kadar iki katından fazla olacağı tahmin ediliyor.
Yarın tüm plastik üretimi sihirli bir şekilde durdurulsa bile, çöp sahalarındaki ve çevredeki mevcut plastikler
- yaklaşık 5 milyar ton olduğu tahmin edilen bir kitle - devam edecekti. Mikroplastik seviyeleri sürekli yükselterek,
toplanması veya temizlenmesi imkansız olan küçük parçalara ayrışması. Koelmans buna “plastik saatli bomba” diyor.
“Bana riskler hakkında sorarsanız, bugün o kadar korkmuyorum” diyor. "Ama hiçbir şey yapmazsak gelecekle ilgili biraz endişeliyim."

Zarar türleri:

Araştırmacıların plastik lekelerin nasıl zararlı olabileceğine dair birkaç teorisi var.
Hücrelere veya dokulara girecek kadar küçüklerse, akciğer dokusunu alevlendirip kansere yol açabilen uzun,
ince asbest liflerinde olduğu gibi, yabancı bir varlık olarak tahriş edebilirler.
Hava kirliliğiyle bir paralellik potansiyeli vardır: Elektrik santrallerinden,
araç egzozlarından ve PM10 ve PM2.5 olarak adlandırılan orman yangınlarından kaynaklanan isli lekelerin
- çapı 10 µm ve 2.5 µm olan partikül madde - hava yollarında ve akciğerlerde biriktiği bilinmektedir ve yüksek konsantrasyonlar olabilir.
solunum sistemlerine zarar verir. Koelmans, PM10 seviyelerinin havada mikroplastiklerin bulunduğu konsantrasyonlardan
binlerce kat daha yüksek olduğunu belirtiyor.

Daha büyük mikroplastiklerin, varsa, kimyasal toksisite yoluyla olumsuz etkiler gösterme olasılığı daha yüksektir.
Üreticiler plastiklere plastikleştiriciler, stabilizatörler ve pigmentler gibi bileşikler ekler ve bu maddelerin çoğu tehlikelidir
 - örneğin, endokrin (hormonal) sistemlere müdahale eder.
Ancak mikroplastikleri sindirmenin bu kimyasallara maruz kalmamızı önemli ölçüde artırıp artırmayacağı,
plastik beneklerden ne kadar hızlı çıktıklarına ve lekelerin vücudumuzda ne kadar hızlı hareket ettiğine bağlıdır

- araştırmacıların yeni çalışmaya başladığı faktörler.
ABD, Kaliforniya, San Francisco Körfezi'nden alınan bir yüzey suyu örneğinden toplanan mikroplastikler.
Çalışma için etiketlenmiş, San Francisco Körfezi bölgesinde toplanan mikroplastikler. Kredi: Cole Brookson
deniz organizmaları söz konusu olduğunda - organizmaların hiçbir besin değeri olmayan plastik parçacıkları
yutması ve hayatta kalmak için yeterli yiyecek yememesi olabilir.

Aynı zamanda Honolulu'daki Hawaii Pacific Üniversitesi'ndeki Deniz Enkazı Araştırma Merkezi'ne de liderlik eden Lynch,
 otopsi yapılmış deniz kaplumbağalarına, bağırsaklarındaki plastiklere ve dokularındaki kimyasallara bakarak sahillerde ölü olarak bulundu.

 2020'de ekibi, 3 haftanın altındaki 9 şahin gagalı kaplumbağa yavrusu için bir dizi analiz tamamladı.
Sadece 9 santimetre uzunluğundaki bir yavrunun gastrointestinal sisteminde 42 parça plastik vardı.

Çoğu mikroplastikti ,diye gözlem sonucu açıkandı.

Kaynak :Nature